راهنمای پل قابل حمل: دهانه، ظرفیت بار، گزینه‌های اجاره و خرید

پل‌های قابل حمل سریع‌ترین راه برای بازیابی ترافیک یا مسیر عابر پیاده در عرض یک شکاف هستند، زمانی که پل دائمی هنوز آماده نیست.

این سازه‌های فولادی پیش‌ساخته در ماژول‌های استاندارد می‌آیند، بنابراین خدمه می‌توانند یک دهانه شفاف را به جای چند هفته در چند ساعت جمع کنند. تصمیم برای استفاده از یک پل قابل حمل معمولاً بر اساس مدت زمان پروژه، محدودیت های سایت یا زمان پاسخ اضطراری انجام می شود. این راهنما مشخصاتی را که بیشترین اهمیت را دارند، نحوه انتخاب دهانه و رتبه بندی بار مناسب، عواملی که باعث افزایش هزینه ها می شوند و زمانی که پل های قابل حمل مهندسی سفارشی ارزش سرمایه گذاری دارند را پوشش می دهد.

واقعاً یک پل قابل حمل چیست؟

پل قابل حمل یک سازه فولادی مدولار است که از پانل های پیش ساخته ساخته شده است که در محل به هم چسبانده شده اند. قطعات به اندازه کافی کوچک هستند تا روی یک کامیون تخت قرار بگیرند، و همان پانل ها را می توان برای دهانه ها، عرض عرشه و ظرفیت های بار مختلف دوباره پیکربندی کرد. در بخش های ساختمانی و تاسیساتی، پل های قابل حمل را پل های موقت، پل های پیش ساخته یا پل های مدولار نیز می نامند. تفاوت اصلی با پل دائمی این است که یک پل قابل حمل را می توان پس از اتمام پروژه جدا کرد و جابه جا کرد.

رایج ترین نوع پل قابل حمل، سیستم پل بیلی است که برای مصارف نظامی توسعه یافته و اکنون به طور گسترده در مهندسی عمران استفاده می شود. پل بیلی از یک پانل خرپایی تشکیل شده است که 10 تا 15 فوت طول، 5 تا 6 فوت ارتفاع و حدود 5 فوت عرض دارد. این پانل ها در ردیف ها و طبقه ها قرار می گیرند تا استحکام مورد نیاز را ایجاد کنند. یک پل یک طبقه دو ردیفه می تواند وسایل نقلیه سبک را حمل کند، در حالی که یک پل دو طبقه چهار ردیفه می تواند کامیون های سنگین و حتی بارهای راه آهن را تحمل کند.

با توجه به ارائه دهندگان اجاره پل موقت در آمریکای شمالی، بیشترین طول پل های قابل حمل اجاره ای هستند. 30، 35، 40 و 50 پا . دهانه‌های سفارشی طولانی‌تر توسط سازندگانی که در سیستم‌های پل فولادی مدولار تخصص دارند در دسترس هستند.

CB 200 Bailey Bridge for Flexible Span Requirements

پل بیلی CB 200 برای الزامات دهانه انعطاف پذیر CB 200 Bailey Bridge پیکربندی های مدولار را برای دهانه های 21 تا 60 متر ارائه می دهد که آن را به گزینه ای همه کاره برای عبور اضطراری و دسترسی موقت تبدیل می کند. طراحی آن امکان مونتاژ سریع را فراهم می کند، ایده آل برای سایت هایی که نیاز به طول دهانه واضح قابل تنظیم دارند. مشاهده محصول →

انتخاب طول دهانه مناسب

مهمترین اندازه گیری دهانه شفاف است، نه طول کل پل. دهانه شفاف فاصله افقی بدون مانع بین وجوه داخلی سازه های نگهدارنده است. اگر یک دهانه 40 فوتی را اندازه بگیرید و یک پل 40 فوتی را سفارش دهید، پل مناسب نمی شود زیرا طول یاتاقان روی هر تکیه گاه معمولاً 8 تا 12 اینچ است. پل سفارش داده شده برای دهانه شفاف 40 فوتی باید بسته به جزئیات اتصال، طول کلی 41.5 فوت یا بیشتر داشته باشد.

طول پل قابل حمل استاندارد بر اساس ابعاد پانل است. برای یک پانل استاندارد بیلی که حدود 10 فوت طول دارد، یک پل 40 فوتی از چهار پانل پشت سر هم ساخته شده است. یک پل 50 فوتی از پنج پانل ساخته شده است. اگر به دهانه 27 متری نیاز دارید، پل به تعداد پانل های متفاوت و پیکربندی تقویت شده نیاز دارد. به عنوان مثال، سری CB-200 از تجهیزات پل Jiangsu Zhonghai در پیکربندی های تقویت شده دو ردیفه 27 متری و 48 متری ارائه می شود.

جدول زیر نمونه‌ای از محدوده دهانه و پیکربندی‌های پانل را نشان می‌دهد که معمولاً در صنعت پل‌های قابل حمل استفاده می‌شوند.

جدول 1: محدوده دهانه پل قابل حمل، استفاده معمولی، و پیکربندی پانل توصیه شده بر اساس داده های ناوگان اجاره ای.
پاک کردن فاصله	استفاده معمولی	پیکربندی پنل
30 فوت	وسایل نقلیه سبک، ATV، دسترسی عابر پیاده	دو ردیف، تک داستان
40 فوت	دسترسی به محل ساخت و ساز، کامیون کمپرسی	دو ردیف، تک داستان reinforced
50 فوت	گذرگاه‌های سنگین، کامیون‌های بارگیری شده با چوب	سه ردیف، تک داستان تقویت شده
27 متر / 89 فوت	دسترسی به بزرگراه دو خطه	دو ردیف، تک داستان reinforced
48 متر / 157 فوت	عبور رودخانه بزرگ یا انحراف موقت	چهار ردیف، دو طبقه تقویت شده

برای یک دهانه 27 متری، یک پل 27 متری با نام مناسب نخواهد بود. طول کل پل باید بیشتر از دهانه صاف باشد. هنگام برنامه ریزی یک سایت، همیشه با تامین کننده کار کنید تا طول کل دقیق و الزامات رمپ نزدیک را تأیید کنید.

همچنین می توانید از راهنمای پل قابل حمل با مشخصات بیشتر در مورد ظرفیت بار و موارد استفاده از کتابخانه ما استفاده کنید: مشخصات پل بیلی و راهنمای ظرفیت بار .

ظرفیت بار و عوامل ایمنی

ظرفیت بار دومین منطقه ای است که سوء تفاهم شده است. بسیاری از خریداران تصور می کنند که اگر یک پل قابل حمل بتواند یک کامیون بارگیری شده را حمل کند، می تواند همزمان دو کامیون را حمل کند. این دروغ است. عامل مهم بار محور است، نه وزن کل خودرو. یک کامیون 30 تنی با دو محور نسبت به یک لودر 20 تنی با سه محور نزدیک به پل، استرس کمتری به پل وارد می کند، زیرا بارهای متمرکز در نقاط مختلف به عرشه منتقل می شوند.

در صنعت پل های موقت، رتبه های بار اغلب به صورت HS-20 یا HS-25 بیان می شود. HS-20 نشان دهنده یک تریلر نیمه تراکتور استاندارد بزرگراه با وزن ناخالص 72000 پوند است. HS-25 یک نسخه 25 درصد سنگین تر است. برای ماشین آلات ساختمانی، پل باید برای سنگین ترین محور مشخص شود، نه کل بار. به عنوان مثال، یک کمپرسی مفصلی ممکن است دارای یک محور جلو 8 تن و یک محور عقب 12 تن باشد. این لنگر خمشی بالاتری در وسط دهانه نسبت به یک تریلر بزرگراه استاندارد با دو محور به وزن 18000 پوند ایجاد می کند. یک پل قابل حمل که برای HS-20 رتبه بندی شده است ممکن است برای یک میکسر سیمان با بار کامل یا یک دکل حفاری کافی نباشد.

روش ایمن اعمال ضریب دینامیکی 1.3 تا 1.5 برای بارهای متحرک و بررسی برش پین پانل، نه فقط لنگر خمشی است. اتصالات پین ضعیف ترین نقطه در یک پل قابل حمل مدولار است. هنگامی که پانل های فولادی به هم چسبانده می شوند، پین باید در برابر نیروی برشی مقاومت کند. اگر اندازه پین کم باشد یا از فولاد کم عیار ساخته شده باشد، پل ممکن است حتی زمانی که آکوردها قادر به حمل بار باشند، از کار بیفتد. همیشه درجه مواد پین پانل و حداکثر نیروی برشی مجاز را از سازنده درخواست کنید.

برای پروژه های سنگین و دهانه بزرگ، سری CB-450 برای بارهای محوری سنگین تر و دهانه های شفاف بزرگتر نسبت به سیستم های استاندارد CB-100 طراحی شده است. پیکربندی گالوانیزه تقویت شده چهار ردیفه CB-450 زمانی که پروژه به ظرفیت و حفاظت در برابر خوردگی نیاز دارد، یک انتخاب معمولی است.

CB450 Galvanized Bailey Bridge for Large Spans and Heavy Loads

پل بیلی گالوانیزه CB450 برای دهانه های بزرگ و بارهای سنگین سری CB450 دارای ساختار گالوانیزه تقویت شده با قابلیت تک دهانه تا 81 متر و ظرفیت بار 80 تن است که استانداردهای سختگیرانه ای را رعایت می کند. این برای پروژه های سنگین که در آن دهانه شفاف از محدودیت های معمولی پل قابل حمل فراتر می رود، مناسب است. مشاهده محصول →

عرض عرشه و پیکربندی ترافیک

عرض عرشه تعیین می کند که چند خط و چه نوع وسیله نقلیه می تواند از پل استفاده کند. برای پل های وسایل نقلیه، عرض عرشه شفاف 12 فوت حداقل برای یک خط ترافیک ساخت و ساز است. برای ترافیک دو طرفه، 22 فوت معمول است. بسیاری از سیستم های پل قابل حمل از پانل هایی با عرض 5 فوت ساخته شده اند، بنابراین یک عرشه 12 فوتی به حداقل دو پانل در کنار هم به علاوه محافظ لبه نیاز دارد. ظرفیت بار نیز تحت تأثیر عرض عرشه است. یک پل عریض تر، بار وسیله نقلیه را روی پانل های بیشتری توزیع می کند و بار روی هر پانل واحد را کاهش می دهد.

برای دسترسی موقت عابر پیاده، الف 48 اینچ عرض راهرو شفاف یک انتخاب استاندارد برای سایت های ساخت و ساز و تعمیر و نگهداری تاسیسات است. این عرض به یک کارگر مجرد با گاری دستی یا تجهیزات اجازه عبور ایمن را می دهد. با این حال، مسیرهای قابل دسترسی برای ویلچر معمولاً به 60 تا 80 اینچ نیاز دارند. پل های قابل حمل عابر پیاده مدولار اغلب با عرشه ضد لغزش و نرده ها در دو طرف موجود هستند. برخی از مدل ها به گونه ای طراحی شده اند که توسط یک خدمه کوچک بدون جرثقیل حمل و قرار داده شوند.

هنگام تعیین یک پل قابل حمل، ابتدا تصمیم بگیرید که آیا پل عابران پیاده، وسایل نقلیه یا هر دو را حمل می کند. پل عابر پیاده با عرشه 48 اینچی برای وانت بار طراحی نشده است. و یک پل وسیله نقلیه با عرشه 12 فوتی بسیار عریض است و نمی‌توان از آن به عنوان عابر پیاده بدون موانع اضافی استفاده کرد.

مواد و پوشش: چه چیزی بخواهید

درجه فولاد و پوشش تعیین می کند که پل قابل حمل چقدر دوام می آورد. در استانداردهای چینی، Q355B و Q460C معمولا برای پانل های پل بیلی استفاده می شود. در عمل آمریکای شمالی، یک درجه معادل ASTM A572 Grade 50 است. فولاد درجه بالاتر اجازه می دهد تا یک پل سبک تر با همان استحکام ایجاد شود که هزینه های حمل و نقل و بلند کردن را کاهش می دهد. اما فولاد با عیار بالا نیز به ازای هر تن هزینه بیشتری دارد.

سیستم پوشش عامل بزرگتری در هزینه کل چرخه عمر نسبت به عیار فولاد است. گالوانیزه گرم عملی ترین پوشش برای پل های قابل حمل است زیرا نیازی به رنگ آمیزی مجدد ندارد و با عمل فداکاری از فولاد محافظت می کند. پوشش گالوانیزه 85 میکرون برای پانل های پل در معرض آب و هوا معمول است. پل‌های رنگ‌شده ارزان‌تر هستند و می‌توان آن‌ها را با زیبایی‌شناسی سایت مطابقت داد، اما لایه رنگ نیاز به نگهداری دارد. یک پل قابل حمل رنگ شده در یک محیط مرطوب ساحلی ممکن است هر 5 تا 10 سال یکبار نیاز به رنگ آمیزی مجدد داشته باشد.

پوشش مقاوم در برابر خوردگی، مانند پوشش آلیاژ روی-آلومینیوم، در محیط های دریایی یا روی پل هایی که بیش از 10 سال در جای خود باقی می مانند، استفاده می شود. اگر پل در فضای باز بین پروژه ها ذخیره شود، پانل های گالوانیزه بهترین انتخاب هستند زیرا سایش در لبه ها به سرعت زنگ زدگی روی فولاد رنگ شده پخش نمی شود.

برای مقایسه کیفیت پوشش، ضخامت پوشش روی، روش آماده سازی سطح (مانند ترشی یا شات بلاست) و حداقل ضخامت پوشش روی رزوه ها و پین ها را بخواهید. پین هایی که پانل ها را به هم متصل می کنند آسیب پذیرترین قسمت ها هستند. آنها باید سخت شده و گالوانیزه یا زینک شوند تا از تشنج تحت بار جلوگیری شود.

نصب، پایه و تحویل

یکی از مهمترین نکات فروش پل قابل حمل نصب سریع است. با اباتمنت های آماده شده، یک پل قابل حمل 40 فوتی را می توان در 4 تا 8 ساعت توسط خدمه ای متشکل از 3 تا 4 کارگر برپا کرد. پل معمولاً روی ساحل یا روی یک کامیون تخت مونتاژ می شود و سپس با جرثقیل در جای خود بلند می شود. برای دهانه‌های طولانی‌تر، از روش پرتاب کنسول استفاده می‌شود: پل در یک طرف ساخته می‌شود و در سراسر شکاف غلت می‌خورد و توسط دماغه پرتابی که جلوتر از پل امتداد می‌یابد پشتیبانی می‌شود.

آماده سازی محل اغلب بیشتر از نصب پل طول می کشد. تکیه گاه ها باید تراز بوده و قادر به تحمل بارهای متمرکز و وزن پل باشند. ناهماهنگی بیش از 1/2 اینچ می تواند باعث تراز نشدن پین های پانل شود و نصب را دشوار کرده و به پانل ها آسیب وارد کند. برای راه‌حل‌های موقت، تکیه‌گاه‌های فولادی، بلوک‌های بتنی پیش‌ساخته، و تخته‌های چوبی رایج هستند. اینها را می توان با یک بیل مکانیکی قرار داد و بعد از اتمام پروژه برداشت.

تحویل یک موضوع جداگانه است. یک پل قابل حمل دو ردیفه 40 فوتی، بسته به پیکربندی پانل و عرشه، تقریباً 8000 تا 12000 پوند وزن دارد. این در ظرفیت یک کامیون استاندارد با تخت است. اما پانل های عرشه ممکن است 10 فوت عرض داشته باشند، که ممکن است در برخی جاده ها به مجوز بارگذاری بزرگ نیاز داشته باشد. قبل از برنامه ریزی از تامین کننده ابعاد حمل و نقل، وزن و مکان های مکان بالابر را بپرسید. اگر اجاره می کنید، تأیید کنید که آیا شرکت اجاره تحویل، نصب و جابجایی را انجام می دهد یا خدمه مسئولیت هر سه مورد را بر عهده دارند.

اجاره در مقابل خرید: هزینه و ریسک

تصمیم برای اجاره یا خرید یک پل قابل حمل عمدتاً به مدت زمان پروژه بستگی دارد. اگر پل کمتر از 6 ماه مورد نیاز باشد، اجاره معمولا مقرون به صرفه تر است. نرخ اجاره یک پل قابل حمل 40 فوتی در بازار آمریکای شمالی بین 2000 تا 4000 دلار در ماه است که بستگی به پیکربندی، فاصله تحویل و اینکه آیا شرکت اجاره کننده پایه ها را تامین می کند یا خیر. قیمت خرید برای پل مشابه 35000 تا 80000 دلار است، زیرا شما هزینه فولاد، ساخت، پوشش و طراحی مهندسی را پرداخت می کنید.

اما پل خریداری شده دارای ارزش باقی مانده است. اگر شرکت شما به طور مرتب به کانال های دسترسی موقت نیاز دارد، خرید یک پل قابل حمل می تواند هزینه خود را در 3 تا 4 پروژه بپردازد. پل را می توان در سایت های مختلف ذخیره، پیکربندی مجدد و استفاده مجدد کرد. برای یک بار اضطراری، اجاره امن تر است زیرا از هزینه های ذخیره سازی، نگهداری و تعمیر جلوگیری می کنید. شرکت‌های اجاره‌ای نیز حذف و بازرسی بازگشت را انجام می‌دهند.

در هر دو گزینه هزینه های پنهانی وجود دارد. با اجاره، ممکن است برای پین های آسیب دیده یا پانل های خمیده هزینه ای از شما دریافت شود. با خرید، باید برای ذخیره سازی، حمل و نقل و بازسازی بودجه اختصاص دهید. اقتصادی ترین رویکرد برای یک پروژه بلندمدت، خرید یک پل قابل حمل از یک سازنده و سپس فروش آن پس از اتمام پروژه است، زیرا ارزش فروش مجدد پل مدولار گالوانیزه هنوز 50 تا 60 درصد قیمت خرید اصلی است.

هنگام مقایسه گزینه ها، هزینه نصب کامل، از جمله آماده سازی تکیه گاه، اجاره جرثقیل و رمپ های نزدیک فولادی را بخواهید. خود پل اغلب کمتر از نیمی از کل هزینه پروژه است.

کاربردهای پل قابل حمل در صنعت

پل های قابل حمل نقش متفاوتی در هر بخش ایفا می کنند.

ساخت و ساز: پل های قابل حمل دسترسی وسایل نقلیه را بر روی گودال های حفاری، ترانشه ها و مسیرهای آبی فراهم می کنند. آنها همچنین از پمپ های بتنی و تجهیزات سنگین در عبور از بسته شدن موقت جاده ها پشتیبانی می کنند.
درختکاری و جنگلداری: جاده های چوب بری اغلب از نهرها و دره ها عبور می کنند. یک پل قابل حمل گالوانیزه که برای کامیون های بارگذاری شده چوبی درجه بندی شده است، جایگزین آبریز معمولی می شود و مزیت قابل جابجایی بعد از برداشت را اضافه می کند.
امکانات: پل های قابل حمل خط لوله از مسیرهای جدید لوله در رودخانه ها یا حق عبور موجود پشتیبانی می کند. آنها همچنین به خدمه تعمیر و نگهداری از کابل های مدفون و تاسیسات در معرض دسترسی دسترسی دارند.
کشاورزی: تجهیزات مزرعه نیاز به عبور از خندق های زهکشی و کانال های آبیاری دارند. یک پل قابل حمل 30 یا 40 فوتی با عرشه 12 فوتی برای یک تراکتور و یک تریلر باردار کافی است.
پروژه های شهرداری: پل های عابر پیاده موقت مسیرهای عابر پیاده ایمن را در اطراف مناطق ساخت و ساز، تعمیرات خیابان ها و انحراف مسیرها فراهم می کنند.
واکنش اضطراری: پس از وقوع سیل، طوفان یا خرابی پل، پل های قابل حمل اتصال جاده بحرانی را در چند روز باز می گرداند. آنها برای استقرار سریع طراحی شده اند و می توان آنها را با کامیون یا حتی با هلیکوپتر در کیت های نجات ویژه حمل کرد.

هر برنامه دارای الزامات عملکرد خاصی است. پل چوب بری به دهانه 50 فوتی با بار محوری 20 تنی نیاز دارد. یک پل عابر پیاده به عرض شفاف 48 اینچی و عرشه ضد لغزش نیاز دارد. یک پل خط لوله باید برای وزن لوله، سیال داخل و نیروی نصب طراحی شود که وقتی لوله توسط براکت های جوش داده شده به پل متصل می شود، می تواند قابل توجه باشد.

از آنجایی که می‌توان همان اجزای مدولار را مجدداً پیکربندی کرد، یک پل قابل حمل می‌تواند به‌عنوان گذرگاه عابر پیاده در این ماه و گذرگاه وسیله نقلیه در ماه آینده عمل کند، مشروط بر اینکه عرشه و موانع جانبی تغییر کنند. این یکی از قوی ترین دلایل برای انتخاب یک سیستم مدولار استاندارد به جای یک پل جوشی سفارشی است.

اشتباهات رایج هنگام تعیین پل قابل حمل

رایج ترین شکست در پروژه پل قابل حمل، اندازه گیری شکاف اشتباه است. شما باید فاصله بین سطوح داخلی تکیه گاه ها را اندازه گیری کنید، نه عرض نهر یا ترانشه. معمولاً برای یک شکاف 40 فوتی به دلیل بلبرینگ تکیه گاه و جزئیات اتصال به پل 43 فوتی نیاز است.

عدم تعیین رتبه بار نیز مکرر است. بسیاری از امدادگران اضطراری یک پل مسافربری را سفارش می دهند و سپس یک کامیون کمپرسی بارگیری شده را از روی آن عبور می دهند. نتیجه انحراف بیش از حد، پانل های عرشه آسیب دیده و احتمالاً یک پل شکست خورده است. همیشه سنگین ترین وسیله نقلیه ای را که از پل استفاده می کند، شامل وزن محور آن، فهرست کنید و آن لیست را به مهندس بدهید.

اشتباه دیگر نادیده گرفتن ظرفیت باربری زمین در زیر تکیه گاه است. اگر خاک فشرده نشود، پل قابل حمل غرق می شود. پل فقط به اندازه تکیه گاه قوی است. اگر تکیه گاه به اندازه 1 اینچ ته نشین شود، توزیع بار تغییر می کند و پل می تواند ناامن شود. ارزیابی سایت حرفه ای باید شامل یک آزمایش باربری یا حداقل یک بازرسی بصری از نوع خاک باشد.

بسیاری از خریداران نیز برنامه ریزی برای حذف را فراموش می کنند. پل قابل حملی که به تکیه گاه ها پیچ شده یا جوش داده شده است ممکن است بعداً به سختی برداشته شود. از دوغاب استاندارد یا تکیه گاه های چوبی فولادی برای استفاده مجدد پل استفاده کنید.

در نهایت، بارهای دینامیکی اغلب نادیده گرفته می شوند. تشت های گرد و غبار و گریدرهایی که با سرعت به پل برخورد می کنند می توانند نیرویی بیش از 1.5 برابر وزن ساکن خود ایجاد کنند. ضریب ایمنی باید ضربه، نیروهای ترمز و بارهای جانبی احتمالی ناشی از باد یا آب را در نظر بگیرد.

راه حل های سفارشی پل قابل حمل: زمانی که طول های استاندارد کافی نیستند

طول پل قابل حمل استاندارد بر اساس ماژول های پانل 10 فوت یا 15 فوت است. اگر سایت شما به دهانه 27 متری، دهانه 48 متری یا عرض عرشه نیاز دارد که در انبار موجود نیست، یک پل قابل حمل سفارشی پاسخ درستی است. مهندسی سفارشی به پل اجازه می دهد تا با موقعیت های تکیه گاه دقیق مطابقت داشته باشد، که کار سایت را کاهش می دهد و از تغییرات گران قیمت پایه جلوگیری می کند.

پل‌های قابل حمل سفارشی همچنین زمانی استفاده می‌شوند که برنامه دارای شرایط بارگذاری ویژه باشد، مانند پل خط لوله که نیاز به مهاربندی جانبی اضافی دارد، یا یک پلت فرم ساختمانی که باید یک جرثقیل و یک پمپ بتن را به طور همزمان پشتیبانی کند. یک پل سفارشی می‌تواند شامل یک عرشه منحنی، یک پیاده‌روی شفاف‌تر، یا یک نمایه پایین‌تر برای مکان‌های دارای محدودیت ارتفاع باشد.

در Jiangsu Zhonghai Bridge Equipment، پل های قابل حمل سفارشی با استفاده از همان سیستم های پنل CB-100، CB-200 و CB-450 ساخته می شوند. این بدان معنی است که شما هنوز از مزایای اجزای استاندارد و پیکربندی مجدد آینده برخوردار هستید. به عنوان مثال، یک پل سفارشی CB-200 را می توان برای یک دهانه 27 متری طراحی کرد، در حالی که یک پل استاندارد CB-200 هنوز هم برای یک دهانه دوگانه 48 متری قابل سفارش است. سفارشی‌سازی با محاسبه ساختاری و نقشه‌های ساخت شروع می‌شود و زمان تحویل معمولاً 4 تا 8 هفته بیشتر از پل‌های سهام استاندارد است.

اگر شرایط سایت غیر استاندارد دارید، قبل از تعیین قیمت، درخواست مشاوره طراحی کنید. یک پل قابل حمل یک سازه است، نه توده ای از فولاد، و هزینه مهندسی بهترین پولی است که می توانید خرج کنید.

Customized CB200 Bailey Bridge with Hot-Dip Galvanizing

سفارشی CB200 بیلی پل با گالوانیزه گرم این پل CB200 برای آب و هوای سخت با رطوبت بالا سفارشی شده است و از گالوانیزه گرم برای مقاومت در برابر خوردگی استفاده می کند. پانل های استاندارد آن مونتاژ آسان را تضمین می کند و آن را به یک انتخاب قابل اعتماد برای مکان هایی با الزامات محیطی خاص تبدیل می کند. مشاهده محصول →

سوالات متداول پل قابل حمل

نصب پل قابل حمل چقدر طول می کشد؟

در صورت آماده بودن اباتمنت ها می توان پل قابل حمل 40 فوتی را در 4 تا 8 ساعت نصب کرد. اگر اباتمنت ها نیاز به ساخت داشته باشند، کل فرآیند معمولاً 2 تا 4 روز بسته به شرایط محل طول می کشد.

آیا پل قابل حمل قابل جابجایی و استفاده مجدد است؟

بله. هدف اصلی طراحی یک پل قابل حمل، جداسازی و جابجایی است. اجزا به هم چسبانده شده اند، بنابراین یک پل گالوانیزه که به درستی نگهداری می شود می تواند بارها در سایت های مختلف مورد استفاده مجدد قرار گیرد.

تفاوت بین پل قابل حمل و پل موقت چیست؟

پل قابل حمل نام دیگری برای پل موقت است که برای انتقال از یک سایت به سایت دیگر طراحی شده است. برخی از پل های قابل حمل برای سرویس دائمی ساخته شده اند، اما همچنان می توان آنها را برچید و در صورت نیاز بازسازی کرد.

آیا می توان از پل قابل حمل در سیل استفاده کرد؟

بله، اگر پل محکم شده باشد و تکیه گاه ها بالاتر از سطح آب مورد انتظار قرار گیرند. پل های قابل حمل فولادی ثابت و شناور هر دو برای گذرگاه های سیل زده استفاده شده اند. شما باید بررسی کنید که عرشه زیر آب نباشد و زیرسازی از زباله محافظت شود.

آیا می توانم بعداً یک پل قابل حمل را برای مدت طولانی تر دوباره نصب کنم؟

اگر از یک سیستم مدولار استاندارد استفاده می‌کنید، معمولاً می‌توانید پانل‌هایی را اضافه کنید تا دهانه طولانی‌تری ایجاد کنید. با این حال، ظرفیت بار باید توسط یک مهندس دوباره محاسبه شود. یک دهانه طولانی‌تر به ردیف‌های بیشتر، تقویت‌کننده قوی‌تر یا صفحات وتر بزرگ‌تر نیاز دارد. پلی که برای دهانه 40 فوتی طراحی شده است را نمی توان به سادگی تا 60 فوت بدون بررسی تمام اجزای آن گسترش داد.

یک پل قابل حمل چقدر به تعمیر و نگهداری نیاز دارد؟

یک پل قابل حمل گالوانیزه به تعمیر و نگهداری بسیار کمی نیاز دارد. عرشه را تمیز کنید، اتصالات پین را بررسی کنید و سطح تکیه گاه را هر چند ماه یکبار تایید کنید. پل های رنگ شده بسته به محیط هر 5 تا 10 سال یکبار نیاز به رنگ آمیزی دارند.

رایج ترین اندازه پل قابل حمل چیست؟

پل قابل حمل 40 فوتی رایج ترین اندازه در ناوگان اجاره ای است زیرا شکاف ساخت و ساز معمولی، خندق زهکشی یا عرض ترانشه را پوشش می دهد. با این حال، طول های 30 فوت و 50 فوت نیز به طور گسترده در دسترس هستند. برای پروژه های دائمی بزرگتر، طول های سفارشی رایج هستند.

Language

+86-511-84522866

اخبار صنعت